Jeugdjaren met ouders

Zoals in iedere huishouding wordt er vaak van de kinderen verwacht mee te draaien in de huishouding. dit zal naar mijn idee zeker gelden voor grote gezinnen, met kinderen van 3 of meer. 

 

bij ons thuis waren we met zn 4en. en mijn broer kreeg soms de taak het gras te maaien e.d. klussen terwijl ik dan de was moest ophangen of de wasmachine uitruimen. ik zal zelf bijna altijd op mijn kamer achter de pc mijn dagboek bij te werken, met diverse opmerkelijke gebeurtenissen. en was hierin behoorlijk serieus.

 wanneer mij dan gevraagd werd een huishoudelijke taak te verrichten, had ik daar nooit zin in. en meer omdat ik zo intensief bezig was met het dagboek bij te werken en ernaast verhalen schrijven. in deze hobby ging veel tijd zitten, tijd die ik niet kon delen met huisselijke klusjes. 

achteraf kan ik zeggen dat het deels mijn eigen luiheid was. want als ik erover terug denk snap ik ook wqel dat de taken niet meer dan logisch zijn en hulp altijd fijn is. alleen het kwam bij mij nooit uit mezelf. en als er dan naar gevraagd werd, ging dit niet zonder hinderlijke ruziesSchreeuwen

kinderen beleven de wereld anders en beseffen nog niet de realiteit van een volwassen leven denk ik. vaak zeggen ouderen, ook toen tegen mij: "wacht maar tot je op jezelf woont, dan zou je willen dat je nog bij jouw ouders woonde". opdat moment wou ik alleen maar van huis, en achteraf denk je inderdaad, ja zat ik maar bij moeders thuis  

 Huilen

 

 

 

de opvoeding anno 1973

ikzelf ben opgegroeid in het Gooi, alwaar ik 1 van de weinige kleurlingen was en hierdoor vaak gepest ben. hierdoor ging ik niet graag naar school. ook omdat er op de openbare school niets aan gedaan werd. ik kan niet spreken over een florisante jeugd als ik terug denk aan mijn school periode. 

mijn vader werkte toen in amsterdam in een kantoor, mijn moeder had een praktijk aan huis. beiden hebben ze altijd hard gewerkt maar ondertussen mij en mijn broer wel de nodige opvoeding kunnen geven en verzorging als bijv. 1 van ons thuis ziek in bed lag.

 mijn moeder diende geregeld klachten in bij mijn school ivm de pesterijen, zo rechtvaardig als zij is. de school heeft er nooit gehoor aangegeven. en nadat ik uiteindelijk van die school ging en in groep 4 op een andere, ging het stukken beter en was ikzelfs compleet in de groep opgenomen. op deze school had mijn 6 jaar oudere broer ook gezeten.

 mijn ouders  zijn erg open-minded en een favoriete hobby van hen is lezen en cryptogrammen oplossen, zowel in het nederlands als in het engels. ze volgen graag allerlei cursussen van wat hen interesseerd en de interesse naar iets wat hen onbekend is wordt des te meer aantrekkelijker er iets van te weten te komen. 

door deze zelfontwikkeling door de jaren heen kunnen ze over alles meepraten en weten ze van alles genoeg om iemand nog iets te leren.

hierdoor hebben mij en mijn broer een redelijk zachte opvoeding gekregen naar mijn idee. waarin vooral familie hoog in het vaandel staat. daar je  altijd op familie moet kunnen terugvallen,    

 ik weet nog dat ik naar engeland ging voor een talencursus, en voor de eerste keer met wiet in aanraking kwam. ik rookte al sigaretten vanaf mijn 11de. en toen ik mijn ouders na de vakantie vertelde dat ik geblowed had, keken ze elkaar slechts aan en lachte erom. in dat geval wel te zachte opvoeding Smile

1 theorie van mijn ouders is: wat eenmaal gebeurd is kan je niet meer terugdraaien. en eigenlijk is dat ook zo. "gedane zaken nemen geen keer". in die tijd zat ik niet lekker in mijn vel. en mijn ouders stelde voor dat ik in therapie ging. toen was ik tegen therapie, omdat ik ervan uitging dat mijn problemen toch niet op te lossen vielen. ik zat al vanaf jongs af aan te kampen met mijn lesbische geaardheid en comming out later. 

mijn ouders zijn altijd enorm gefoccused op het welzijn van mij en mijn broer. door mijn opgekropte gevoelens en ze niet uit te spreken thuis was ik een heel stil en teruggetrokken vogeltje. ik weet nog dat mijn moeder huilend aan mijn bed kwam om te vragen waarom ik zo neerslachtig was. ik kon mijn verhaal niet met haar delen, bang voor afwijzing.

rond mijn 16de had ik mijn comming-out gedeeld met een nichtje die er niet goed op reageerde. even later aan mijn grootouders verteld met als afspraak dat zij het voor zichzelf hielden. dit hebben zij ook gedaan totdat ik tegen mijn ouders uit de kast kwam. 

mijn ouders hadden allang het vermoede hiervan, en nu gaf ik ze bevestiging ervan. ze reageerde zoals elk kind zou willen, relaxed. voor hen geen probleem. alhoewel ik begreep dat iedere ouder ook in een soort comming-out verkeerd naar de omgeving.

thuis kregen we weinig snoep, wel verantwoorde tarwekoekjes en laurierdrop. waardoor ik vaak stiekum snoep kocht bij de winkelwagen aan huis (SRV) of bij vriendinnetjes speelde die wel snoep thuis kregen, het liefst de foutste snoep die je gebit aankon. mijn moeder weet natuurlijk wel dat dit gebeurde maar was allang blij dat ik vriendinnetjes op school had. 

namate ik ouder werd, begonnen ze ook hierin losser te worden, en zat er  zelfs chips en cola bij de weekend boodschappen. 

als mensen ouder worden, wordt men milder door de ervaringen die men meemaakt.  

thuis ging natuurlijk niet alles probleemloos, er waren soms ook minder leuke situaties. elk huisje heeft zijn kruisje.  

wordt vervolgt Smile